Spiritueel Partnerschap - 3

Ik vind het steeds weer opvallend dat als Inge, die daar prachtige tools voor heeft, iemands levensmissie duidt, bijna niemand echt verrast is. De meeste van ons Aardlingen hebben diep van binnen wel een notie van waarom we hier op deze wonderbaarlijke planeet zijn. Wat niet wil zeggen dat het voor iedereen even gemakkelijk is om die missie ook daadwerkelijk te leven.

Sommige mensen gaan vanaf het moment van aankomst op aarde vrolijk en ongehinderd aan de slag met het leven van hun missie. Ze kunnen vaak bogen op een goed ontwikkelde intuïtie die ze helpt koers te houden, tijdig obstakels te herkennen en die te omzeilen. Maar voor de meesten van ons is het een ander verhaal. Eenmaal hier aangekomen word je geconfronteerd met een bestaande situatie, vol regeltjes, conventies en overtuigingen die het vaak lastig maken om je missie ook daadwerkelijk in de praktijk te brengen. Je komt bijvoorbeeld in een gezin waar alleen rationeel denken gehonoreerd wordt, en waar ze niets moeten hebben van intuïtieve gevoelens en andere vormen van weten.

Dat soort ontkenning hoort nu eenmaal bij het leven. Als je op je kernkwaliteiten ontkend wordt, en dat overkomt de meesten van ons, dan word je uitgedaagd daarmee om te gaan in het streven je levensmissie vorm te geven. Dat is vaak een inherent onderdeel van je missie leven. Maar het brengt je tegelijkertijd van het rechte spoor af. Tegen de tijd dat we volwassen zijn, is onze missie vaak ver naar de achtergrond verschoven en denken we heel anders over wat de bedoeling is van ons leven (voor zover we er nog bewust mee bezig zijn). Ons ego heeft het overgenomen en heeft doelstellingen geformuleerd die vooral zijn belangen dienen. Terugkeren naar waar het allemaal om gaat is dan vaak een langdurig en soms pijnlijk proces en lang niet iedereen slaagt daarin. Vaak is er een crisis voor nodig om weer op het spoor te komen.

Ik heb jarenlang gedacht dat het mijn missie was om het bewustzijn van grote groepen mensen te verhogen door er pontificaal voor te gaan staan. Door zichtbaar leiding te geven en zichtbaar de leider te zijn, door bestsellers te schrijven, volle zalen te trekken en mijn boodschap met veel charisma uit te dragen. Ik zag mezelf als een tweede Ben Tiggelaar, maar dan op spiritueel vlak. Als die plannen dan, ondanks verwoede pogingen, niet van de grond komen en ik in plaats daarvan een ernstige aandoening ontwikkel die me prompt de energie beneemt dit alles na te streven, dan is herwaardering van die vermeende missie wel op zijn plaats. Zo’n crisis was ervoor nodig om een proces in werking te zetten dat me in sneltreinvaart dichter bij mijn missie bracht.

Het verhogen van bewustzijn van groepen is nog steeds de kern van mijn missie, maar de manier is door niet vóór de groep te gaan staan, maar door er deel van uit te gaan maken. Het ontbrekende element was dus de werkelijke verbinding met anderen, iets waar ik vanaf mijn jeugd mee geworsteld heb. En de weg ernaar toe was bescheidenheid. Je kunt je voorstellen hoe mijn ego tegenstribbelde. Maar dat is het mooie van spiritueel partnerschap. Je commitment aan elkaar is om elkaars missie te bewaken. Niet als een gesjeesde cipier, maar als een liefhebbende beschermengel. Je spirituele partner kan je feedback geven op de manier waarop je met je levensmissie bezig bent (en jij hem of haar). Inge heeft vele jaren geduld moeten hebben voor ik zover was om het ego-stuk te laten varen en me te verzoenen met een leven dat werkelijk uitdrukking geeft aan mijn missie.

Leven in overeenstemming met je missie betekent leven in verzoening. En niet alleen dat, leven in overeenstemming met je missie is ook het ultieme antwoord op de vraag wat je zou moeten loslaten. Als je je missie duidelijk hebt, en je hebt hem liefdevol omarmd, is het ook duidelijk wat de moeite is om vast te houden, en wat je kunt loslaten. Loslaten wordt dan iets vanzelfsprekends. Mensen die in harmonie met hun missie leven, kennen vaak een grote innerlijke rust.