Spiritueel Partnerschap - 2

Achteraf bezien zou je kunnen zeggen dat ik als de spreekwoordelijke knaap het huwelijk in ben gegaan. Niet op seksueel gebied, maar wel waar het de kracht van commitment betrof. Niets of niemand had me voorbereid op wat er met mij gebeurde nadat ik onder het toeziend oog van familie, vrienden en collega’s “Ja” zei tegen een leven met Inge. In de dagen erna was het alsof ik door een onzichtbare kracht uit mijn schoenen werd getild en in een nieuw paar werd gezet, waarmee ik vanaf dat moment door het leven liep. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt, de impact was enorm. Ik voelde me op een wonderlijke manier getransformeerd, ontroerd en bevrijd.

Toen Inge en ik overwogen ons aan elkaar te committeren, zoals dat zo mooi heet, hoefde dat voor mij niet zo nodig in de vorm van een huwelijk. Ik was een overtuigd kind van de jaren ’60, doordrongen van de geneugten van vrijheid op alle gebied en uitgerust met een sterk ontwikkelde afkeer van regeltjes, formaliteiten en procedures. Jammer dat die afkeer zich ook uitstrekte tot bepaalde rituelen, want dat weerhield mij er ook van de kracht ervan te zien. Inge liet zich daar gelukkig niet door van de wijs brengen. Zij was volkomen helder over waar het volgens haar in een relatie tussen ons om ging, en het samen doorlopen van het huwelijksritueel hoorde daar onlosmakelijk bij. Ik denk zelfs dat als ik daar niet mee had ingestemd, we vandaag de dag niet samen zouden zijn. Mijn liefde voor haar en een vaag gevoel dat er uit een commitment ook spirituele groei te halen was, overwonnen mijn drang om nog een achterdeurtje of twee open te houden.

Mensen die de traditionele huwelijksgelofte uitspreken komen op dat moment dicht in de buurt van een spiritueel partnerschap. Vooral de woorden “in voorspoed en in tegenspoed” zouden regelrecht uit een afspraak tussen twee spirituele partners geplukt kunnen zijn. Het is een erkenning dat voorspoed en tegenspoed twee zijden van een en dezelfde medaille zijn, dat de een niet zonder de ander bestaat en dat ze beide onvermijdelijk opduiken in het leven. Als het aan mij lag zou ik er nog een woord aan willen toevoegen: “(…) en vooral in tegenspoed”. Al was het alleen maar om tegenspoed uit het verdomhoekje te halen waar het steeds meer in terecht is gekomen.

De meesten van ons lopen rond met de notie dat het leven ons vooral voorspoed verschuldigd is. We hebben er recht op en als we het niet krijgen (het liefst op bestelling) dan hebben we ook het recht om dat leven in te ruilen voor een ander. Concreet betekent dat voor relaties vaak dat als onze partner in onze ogen te weinig bijdraagt aan voorspoed, we helemaal in ons recht staan hem/haar in te ruilen voor een beter model. Spirituele partners weten dat het leven niet zo in elkaar zit. Het enige ‘recht’ dat je aan het leven kunt ontlenen is het leven zelf. Het komt zoals het voor jou bedoeld is en het helpt om dat te weten. Verwachtingen over hoe het zou moeten zijn, staan je daarbij alleen maar in de weg. Wat niet wil zeggen dat we niet allemaal verwachtingen hebben, dat is onvermijdelijk. Zie ze vooral voor wat ze zijn, koester ze als het mooie dromen zijn, maar ontleen er vooral geen rechten aan. Het gaat erom hoe je met die verwachtingen omgaat. Als je ze als keiharde eisen aan het leven presenteert, zet je jezelf meteen spiritueel klem. Je bent bezig illusies na te jagen die je vooral door je ego zijn ingefluisterd, en je wordt blind voor de realiteit van je leven. In het zicht van illusies laat de kracht van een helder commitment zich duidelijk gelden. Het helpt je om realiteitsbesef over je belangrijkste relatie vast te houden.

Zonder onze commitment denk ik niet dat we de afgelopen 23 jaar bij elkaar waren gebleven. Wij hebben diverse keren ontgoocheld in de diepe kloof tussen verwachtingen en werkelijkheid gekeken. Bijvoorbeeld toen Inge in een jarenlang isolement terecht kwam, compleet met alle depressieve gevoelens die daarbij hoorden. Of toen ik te horen kreeg dat ik kanker had en me tot in het diepst van mijn wezen machteloos voelde. Dat waren momenten waarop het voor ons heel moeilijk was om een spiritueel perspectief vast te houden. Maar op het moment dat dat lukt is de spirituele groei ook navenant. Tegenspoed onder ogen zien, erkennen en aangaan is een proces dat zichzelf rijkelijk beloont.

Maakt ons dat suckers for een flinke portie tegenspoed? Natuurlijk niet. Wij zijn dan wel spiritueel, maar we zijn niet gek! Wat ons betreft richten we ons vooral op wat het leven leuk maakt: de liefde, onze verbondenheid met familie en vrienden, de natuur, de kat, Hollandse asperges, verse aardbeien uit eigen tuin, de diepe ontspanning na een yogasessie en een merel die ons ’s avonds toezingt. Op voorspoed, dus.